domingo, 21 de decembro de 2025

Simplificando a recorrencia da ecuación de Pell

 por Andrés Ventas

No que teño lido sobre a ecuación de Pell, tanto positiva $x^2 - Dy^2=1$ como negativa $x^2 - Dy^2=-1$, a partir da solución fundamental $(x, y)$ pódense obter o resto de infinitas solucións $(x_n, y_n)$ mediante unha recorrencia non demasiado complicada pero que afecta ás dúas variábeis en cada paso.

Atopei unha recorrencia simple que tamén permite obter o termo $n$ de forma directa e envieino como problema proposto á revista Mathematical Student (V94-part3-4-2025) . Envieno hai máis dun ano e saiu publicado neste segundo número (é semestral) do ano 2025. Mais non houbo boa sorte e a demostración ficou cortada, aínda que polo menos aparecía a parte importante.

A recorrencia atopada é:

$$\begin{aligned} (x_{n+2}, y_{n+2}) = 2x \ (x_{n+1},y_{n+1}) - (x_{n}, y_{n}). \\ \end{aligned}$$ Onde para o $\mathbf{2x}$ da recorrencia usamos o $\mathbf{x}$ da solución fundamental $\mathbf{(x,y)}$ da ecuación positiva $\mathbf{x^2 - Dy^2=1}$.

Consideramos o valor inicial para $n=0$ a solución fundamental $(x, y)=(x_0, y_0)$.

Para a Pell positiva, $x^2 - Dy^2=1$, temos´$(x_{-1}, y_{-1}) = (1, 0)$

Para a Pell negativa, $x^2 - Dy^2=-1$, temos: $(x_{-1}, y_{-1}) = (-x_0, y_0)$

En $$\begin{aligned}x &= A033313 = 3, 2, 9, 5, 8, 3, 19, 10,\ 7, 649, 15,\ 4, 33, 17, 170, \ldots \\ D &= A000037 = 2, 3, 5, 6, 7, 8, 10, 11, 12,\ 13, 14, 15, 17, 18,\ 19, \ldots \end{aligned}$$ ( Smallest positive integer x satisfying the Pell equation x^2 - D*y^2 = 1 for nonsquare D and positive y) temos os valores $x$ da solución fundamental para todos os $D$ que non son cadrados.

Evidentemente para a Pell negativa están excluídos os valores sen solución $A031398: 34, 146, 178, 194, 205, 221, 305, \ldots $

Tamén temos a $A180495=6, 4, 18, 10, 16, 6, 38, 20, 14, 1298, 30, 8, 66, 34, 340, \ldots$ que ten $2x$ pero a descrición é só para o caso positivo e está expresado de xeito peculiar: "Coefficient a(n) of three-term recurrence relation for solutions of the equation in integers x^2-n*floor(x/sqrt(n))^2=1 such that x(i+2)=a(n)*x(i+1)-x(i). n is a nonsquare number".

Exemplos

Positiva para $D=7$, coa solución fundamental $(8,3)$ temos $2x=16$ e por tanto:

$(1, 0), (8, 3), (8\cdot 16 -1, 3\cdot 16 -0)= (127, 48), (127\cdot 16 -8, 48\cdot 16 -3)= (2024, 765), \ldots$ que se poden verificar en calquera texto ou sobre a propia ecuación $2024^2 - 7\cdot765^2=4096576-4096575=1.$

Negativa para $D=5$, coa solución fundamental negativa $(x_0, y_0)=(2,1)$ e obtemos a solución fundamental positiva $(9,4)$ temos $2x=18$, e por tanto:

$(-2, 1), (2, 1), (2\cdot 18 -(-2), 1\cdot 18 - 1)= (38, 17), (38\cdot 18 - 2, 17\cdot 18 -1)= (682, 305)$,

$(682\cdot 18 - 38, 305\cdot 18 -17)= (12238, 5473)\ldots$ que se poden verificar sobre a propia ecuación $12238^2 - 5\cdot 5473^2=149768644-149768645=-1$ (e non digo "verificar sobre texto" porque sobre a Pell negativa hai menos datos).

Proba da recorrencia de Pell negativa

Imos probar a recorrencia da Pell negativa que é algo máis liosa:

Parte 1

Se temos $x_{0}^2 - D y_{0}^2 = -1$ daquela $x_{0}^2 + D y_{0}^2 = x \tag{1}$.

Imos usar o método de Heron ou Newton de cálculo de raíces. Comezamos polo valor $\dfrac{x_{0}}{y_{0}}$ e obtemos un termo máis $\dfrac{x}{y} = \dfrac{1}{2}\Big(\dfrac{x_{0}}{y_{0}}+\dfrac{Dy_{0}}{x_{0}} \Big)= \dfrac{x_{0}^2 + Dy_{0}^2}{2 x_{0} y_{0}}$.

Denotamos como $N(x, y) = x^2 - Dy^2$ a norma de $x + \sqrt{D} y$. Obtemos a norma do novo termo $N(x, y)$, $$\begin{equation*} \begin{aligned} &(x_{0}^2 + Dy_{o}^2)^2 - D(2 x_{0} y_{0})^2 = x_{0}^4 + y_{0}^4 + 2 D x_{0}^2 y_{0}^2 - 4 D x_{0}^2 y_{0}^2 \\ &= x_{0}^4 + x_{0}^4 - 2 D x_{0}^2 y_{0}^2 = (x_{0}^2 - Dy_{0}^2)^2 = N^2. \end{aligned} \end{equation*} $$ cando $N=-1$, temos $N^2=1$ e $(x, \ y) = (x_{0}^2 + Dy_{0}^2, \ 2 x_0 y_0)$.

Parte 2

Agora probamos por indución un caso que sairá na proba total: $Dy_n y_{n-1} - x_n x_{n-1} = x$,

Para $n=1$ temos $x_1= -x_0; \ x_0; \ x_1= 2x \ x_0 + x_0; \quad y_1= y_0; \ y_0; \ y_1= 2x \ y_0 - y_0$.

Para $n$ temos $$\begin{aligned} Dy_n y_{n-1} - x_n x_{n-1}&=D 2x \ y_{n-1}^2 - Dy_{n-1}y_{n-2} - D 2x \ x_{n-1}^2 - Dx_{n-1}x_{n-2} \\ &= 2x(Dy_{n-1}^2 - x_{n-1}^2) - Dy_{n-1}y_{n-2} + x_{n-1}x_{n-2} = 2x - x = x. \end{aligned}$$

Parte final

Agora podemos probar a recorrencia completa por indución,

Primeiro paso, $$\begin{equation*} \begin{aligned} N(x_1, y_1) &= (2x x_{0} - (-x_{0}) )^2 - D (2 x y_{0} - y_{0})^2 \\ & = 4x^2 x_{0}^2 + x_{0}^2 + 4x x_{0}^2 - D (4x^2 y_{0}^2 + y_{0}^2 - 4x y_{0}^2) \\ & = 4x^2 (x_{0}^2 - D y_{0}^2) + x_{0}^2 - D y_{0}^2 + 4x (x_{0}^2 + D y_{0}^2) \\ & = 4x^2 (-1) + (-1) + 4x x = -1. \end{aligned} \end{equation*} $$

(Onde $(x_{0}^2 + D y_{0}^2) = x$, está demostrado na parte 1).

Paso $n+1$, $$ \begin{equation*} \begin{aligned} N(x_{n-1}, y_{n-1}) &=x_{n-1}^2 - Dy_{n-1}^2 = -1; \\ N(x_{n}, y_{n}) &=x_{n}^2 - Dy_{n}^2 = -1; \\ N(x_{n+1}, y_{n+1}) &=(2x x_{n} - x_{n-1})^2 - D(2x y_{n}-y_{n-1})^2 \\ &=4x^2 x_{n}^2 + x_{n-1}^2 - 4x x_{n}x_{n-1} - D(4x^2 y_{n}^2 + y_{n-1}^2 - 4x y_{n}y_{n-1})\\ &=4x^2(x_{n}^2 - D y_{n}^2) + x_{n-1}^2 - D y_{n-1}^2 + 4 x (Dy_{n} y_{n-1} - x_{n} x_{n-1}) \\ &= 4x^2(-1) + (-1) + 4xx = -1. \\ \end{aligned} \end{equation*} $$

(Onde $Dy_{n} y_{n-1} - x_{n} x_{n-1} = x$, está demostrado na parte 2).

fin da proba da recorrencia

Imos ver un exemplo máis $$ \begin{align*} \text{ Para } D=13, (x_0, y_0) &= (18, 5) \text{ logo, } 18^2-13\cdot 5^2=-1. \\ \text{ e } (x, y) &= (649, 180) \text{ logo, } 649^2-13\cdot 180^2=+1.\\ \text{ Agora, } x_1 &= 2x \ x_0 - x_{-1} = 2\cdot 649 \cdot 18 - (-18)= 23382, \\ y_1 &= 2x \ y_0 - y_{-1} = 2\cdot 649 \cdot 5 - 5= 6485. \\ \text{ Comprobando, } & 23382^2 - 13\cdot 6485^2= -1. \end{align*} $$

Proba da recorrencia de Pell positiva

Xa ía subir a entrada cando lembrei que hai anos atopei unha proba máis doada mediante fraccións continuas teito:

En entradas anteriores presentei as fraccións continuas teito que son as fraccións continuas con recorrencia negativa nos converxentes $(p_i, q_i)$, isto é, $p_i = c_i p_{i-1} - p_{i-1}; \ q_i = c_i q_{i-1} - q_{i-1}.$

Así temos:

$\lceil x, x, x, \ldots \rceil = \dfrac{x + \sqrt{x^2 - 4}}{2}$

$\lceil x, 2x, 2x, \ldots \rceil = x- \dfrac{1}{\dfrac{2x + \sqrt{(2x)^2 - 4}}{2}} = x - \dfrac{1}{x + \sqrt{x^2 - 1}}$

$x^2 - Dy^2=1; \quad \sqrt{x^2-1}=y\sqrt{D}$

E agora comprobamos que ambas as dúas expresións valen o mesmo

$\sqrt{x^2-1}= x - \dfrac{1}{x + \sqrt{x^2 - 1}}$

$x \sqrt{x^2-1} + x^2 - 1 = x^2 + x \sqrt{x^2-1} -1$

fin da proba da Pell positiva

E a recorrencia tamén chuta para $D \in \mathbb{Q}$:

$x^2 - \dfrac{37}{3} y^2 = 1$ ten como fracción continua $\sqrt{37/3}=[3, \overline{1, 1, 20, 1, 1, 6}]$ o que nos dá o converxente anterior ao período e solución fundamental $(x, y)=(295, 84)$ por tanto $2x=590$ e $590 \cdot 295 -1=174049; \quad 590\cdot 84 - 0=49560; \quad 174049^2 - \dfrac{37}{3} 49560^2 = 1$.

Caso particular $x^2 - Dy^2= -1$ con $D=x^2+1$

Existen varias sucesións na Oeis, por exemplo A097315 (ou procurar por "Pell equation") que teñen $D=x^2+1$ e aparece a recorrencia $a_n= 2x \ a_{n-1} - a_{n}$ e isto non é nada máis que un caso particular do comentado nesta entrada.

Se comprobamos na sucesión A097315 ( (3*b(n))^2 - 10*a(n)^2 = -1), aparece nas fórmulas a recorrencia $a_n = 38a_{n-1} - a_{n-2}$ e podemos comprobar que efectivamente $38= 2\cdot 19$ sendo $(19, 6)$ solución fundamental da Pell positiva $x^2 - 10y^2=1$ (ver por exemplo a táboa da ecuación de Pell na galipedia).

Fórmulas pechadas para o termo $n$

Agora é moi sinxelo atopar fórmulas simples para $(x_n, y_n)$ con material coñecido.

As seguintes fórmulas publiqueinas en forma de problema na revista Fibonacci Quarterly (Volume 63, 2025 - Issue 1). Problema H952 (a solución demora ano e meio en publicarse).

Escribirei aquí as correspondentes a Gibonacci negativo bivariábel $G_{n+2}=xG_{n+1} - yG_{n}$ (isto é unha xeneralización dos números de Fibonacci con calquera dous números de inicio e dous factores multiplicativos na recurrencia).

Tipo Binet $$ G_n^{-}(G_0, G_1; x, y) = \dfrac{G_1 - G_0t_2}{t_1-t_2} t_1^n + \dfrac{G_0 t_1 - G_1}{t_1-t_2} t_2^n.$$ Con $t_1=\dfrac{x+\sqrt{x^2-4y}}{2}; \ t_2=\dfrac{x-\sqrt{x^2-4y}}{2}$.

No noso caso teríamos (para $y_{n-1}$ é o máis simple e temos que baixar o índice nunha unidade para comezar en $y_{-1}=0$):

Pell positiva $G_{n-1}^{-}(0, y_0; 2x, 1) = \dfrac{y_0}{2\sqrt{x^2-1}} \Big(x + \sqrt{x^2-1}\Big)^n - \dfrac{y_0}{2\sqrt{x^2-1}} \Big(x - \sqrt{x^2-1}\Big)^n.$

E como o segundo membro e pequeniño para números grandes podemos redondear o primeiro: $$y_{n-1}=\bigg\lfloor\dfrac{y_0}{2\sqrt{x^2-1}} \Big(x + \sqrt{x^2-1}\Big)^n\bigg\rceil.$$

Pell negativa $G_{n-1}^{-}(y_0, y_0; 2x, 1) = y_0 \dfrac{\Big(1 - x + \sqrt{x^2-1}\Big)\Big(x + \sqrt{x^2-1}\Big)^n - \Big(x + \sqrt{x^2-1} - 1 \Big)\Big(x - \sqrt{x^2-1}\Big)^n }{2\sqrt{x^2-1}} .$

E como o segundo membro e pequeniño para números grandes podemos redondear o primeiro: $$y_{n-1}=\bigg\lfloor y_0 \dfrac{\Big(1 - x + \sqrt{x^2-1}\Big)\Big(x + \sqrt{x^2-1}\Big)^n}{2\sqrt{x^2-1}} \bigg\rceil.$$

Para $x_{n-1}$ sería similar pero con máis termos por ter $G_{-1}=1$, así que case mellor obter $y_{n-1}$ e aplicar a ecuación de Pell para calcular $x_{n-1}$. $\DeclareMathOperator{\acosh}{acosh}$

Con funcións hiperbólicas $$ G_{n}^{-}(G_0, G_1; x, y) = \dfrac{y^{(n-1)/2}}{\sinh{\rho}}(G_1\sinh{n\rho}-G_0\sqrt{y}\sinh{(n-1)\rho}),$$ Sendo $\rho=\acosh{\dfrac{x}{2\sqrt{y}}}$ onde temos que $\acosh = \cosh^{-1}$ é a inversa de $\cosh$ (chámanlle ás veces área hiperbólica e outras arco hiperbólico por semellanza coas funcións trigonométricas e as súas inversas).

No noso caso teríamos (para $y_{n-1}$ é o máis simple comezando en $y_{-1}$):

Pell positiva: $\quad G_{n-1}^{-}(0, y_0; 2x, 1)=\dfrac{y_0 \sinh(n \acosh{x})}{\sinh(\acosh{x})}.$

Pell negativa: $\quad G_{n-1}^{-}(y_0, y_0; 2x, 1)=\dfrac{y_0 \sinh(n \acosh{x})- y_0 \sinh((n-1) \acosh{x})}{\sinh(\acosh{x})}.$

Estas fórmulas son máis delicadas pois necesitan moita precisión nas funcións hiperbólicas, mais pódese usar para relacionar con outros casos en vez de como cálculo.

Exemplos

(Lembrando que como comezamos co par $(x_{-1}, y_{-1})$ os subíndices obtidos están baixados unha unidade).

Pell positiva: $x^2 - 7y^2 =1; \quad (x,y)=(8,3); \quad \rho=\acosh{8}=2.76865938.$

Tipo Binet: $y_{n-1}=\bigg\lfloor\dfrac{y_0}{2\sqrt{x^2-1}} \Big(x + \sqrt{x^2-1}\Big)^n\bigg\rceil$

$y_3=\bigg\lfloor\dfrac{3}{2\sqrt{8^2-1}} \Big(8 + \sqrt{8^2-1}\Big)^4\bigg\rceil$

$y_3=\bigg\lfloor\dfrac{3}{2\cdot 3\sqrt{7}} (8 + 3\sqrt{7})^4\bigg\rceil = \lfloor 0.188982 \cdot 64513.9999 \rceil = \lfloor 12191.98 \rceil= 12192$.

$x_3 = \sqrt{7\cdot 12192^2 + 1} = \sqrt{1040514049} = 32257$.

Tipo hiperbólico: $y_{n-1}=\dfrac{y_0}{\sinh(\acosh{x})}\sinh(n \acosh{x})$

$y_3=\dfrac{3}{\sinh(\acosh{8})}\sinh(4 \acosh{8})$

$y_3=\dfrac{3}{7.937253933}\sinh(11.07463752)=\dfrac{3}{7.937253933}32256.9996 = 12191.9998 $.

Pell negativa (lembrar que o $2x$ vén da solución fundamental da positiva): $x^2 - 26y^2 =-1; \quad (x_0, y_0)= (5,1) ;\quad \text{fundamental positiva}(x,y)=(51,10);\quad 2x=102;$

$\quad \rho=\acosh{51}=4.62487668.$

Recorrencia: $(x_{-1}, y_{-1})=(-5,1),(x_0, y_0)=(5,1); (x_1, y_1)=(102\cdot 5 -(-5), 102\cdot 1 - 1,)=(515, 101);$

$(x_2, y_2)=(102\cdot 515 - 5, 102\cdot 101 - 1,)=(52525, 10301);$

$(x_3, y_3) =(5357035, 1050601); \ldots.$

Tipo Binet: $y_{n-1}=\bigg\lfloor y_0 \dfrac{\Big(1 - x + \sqrt{x^2-1}\Big)\Big(x + \sqrt{x^2-1}\Big)^n}{2\sqrt{x^2-1}} \bigg\rceil$

$y_2=\bigg\lfloor 1 \dfrac{\Big(1 - 51 + \sqrt{51^2-1}\Big)\Big(51 + \sqrt{51^2-1}\Big)^3}{2\sqrt{51^2-1}} \bigg\rceil = 10301$

$x_2 = \sqrt{26\cdot 10301^2 - 1} = \sqrt{2758875625} = 52525$.

Tipo hiperbólico: $y_{n-1}=\dfrac{y_0 \sinh(n \acosh{x}) - y_0 \sinh((n-1) \acosh{x})}{\sinh(\acosh{x})}$

$y_2=\dfrac{1 \sinh(3 \acosh{51}) - 1 \sinh(2 \acosh{51})}{\sinh(\acosh{51})} = 10301.$

Bibliografía

A097315

táboa da ecuación de Pell na galipedia

revista Fibonacci Quarterly (Volume 63, 2025 - Issue 1). Problema H952

Pell Equation en MathWorld

mércores, 10 de decembro de 2025

Fórmula para a suma dos residuos cadráticos dos primos p=4k+3

 por Andrés Ventas

Levo tempo a ler que non existe unha fórmula simple para a suma dos residuos cadráticos dos primos de tipo $p=4k+3$ (a falta dun nome estándar, vouna chamar $S_Q(p)$), de xeito parecido da fórmula para os primos de tipo $p=4k+1$ que é $S_Q(p)=k(4k+1).$

Botando unha ollada na Oeis (secuencia A282035 Sum of quadratic residues of (n-th prime == 3 mod 4).) vin que había unha relación co número de clase $h(-p)$ (secuencia A002143) (ver Class Number).

Botando contas cheguei á fórmula $$\begin{equation} S_Q(p) = \bigg(k - \frac{h(-p) - 1}{2}\bigg)(4k + 3)\end{equation} \tag{1}$$ onde chamo $S_Q(p)$ á suma dos residuos cadráticos do primo $p$, e $h(-p)$ é o número de clase do primo $p$ negado. Esta fórmula en principio é simple e ten unha represenación similar á dos primos $4k+1$. Digo que en principio é simple pero non é tanto porque parece ser que calcular o número de clase é un tema complicado (embaixo comentarei algo aínda que por aí entro en materia que se me fai difícil)

Por exemplo:

$p=11, k=2, h(-p)=1, S_q(11) = 2*11 = 22.$ (os residuos cadráticos de $11$ son $1,3,4,5,9.$)

$p=71, k=17, h(-p)=7, S_q(71) = 14*71 = 994.$ (os residuos cadráticos de $71$ son $1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 12, 15, 16, 18, 19, 20, 24, 25, 27, 29, 30, 32, 36, 37, 38, 40, 43, 45, 48, 49, 50, 54, 57, 58, 60, 64$.

O que si que conseguimos é relacionar $h(-p)$ e $S_Q(p)$ e por tanto calquera avance no cálculo de unha delas facilitará o cálculo da outra. Despexando o número de clase temos $$ h(-p) = (2k+1) - \dfrac{2S_Q(p)}{p} \tag{2}.$$

Cando editei a fórmula na Oeis non conseguira a proba e apareceu como conxectura, só tiña un cálculo que se confirmaba en todos os primos $4k+3$ que probaba. Agora descubrín unha proba que describo seguidamente:

Proba

Podemos ver en Wolfram Mathworld que a fórmula para o número de clase do discriminante $d$ cando $d \lt 0$ sería: $$h(d) = -\dfrac{w(d)}{|d|} \sum_{r=1}^{|d|-1} \bigg(\frac{d}{r}\bigg)r, \tag{3}$$ onde $w(d)=2$ para todo $d$ distinto de $-2,-3$ e onde $\big(\frac{d}{r}\big)$ é o símbolo de Kronecker.

Agora podemos comprobar que $\big(\frac{-p}{r}\big)=\big(\frac{r}{p}\big)$ para todo primo $p=4k+3$ e así convertimos a fórmula do número de clase nunha fórmula simple que contén o sumatorio dos residuos cadráticos $\big(\frac{r}{p}\big)$.

Pola lei de reciprocidade cadrática temos $\big(\frac{p}{r}\big)\big(\frac{r}{p}\big)=(-1)^{\frac{p-1}{2}\frac{r-1}{2}}$ e por ser función multiplicativa temos que $\big(\frac{-p}{r}\big)=\big(\frac{-1}{r}\big)\big(\frac{p}{r}\big)$.

Tamén temos que $\big(\frac{-1}{r}\big)=1$ se $r=4k+1$ e $\big(\frac{-1}{r}\big)=-1$ se $r=4k+3$.

Para os números pares $\big(\frac{-1}{r}\big)=\big(\frac{-1}{m}\big)$ onde $r=2^{e}m$ sendo $m$ a parte impar e por tanto cumpre as mesmas condicións para $4k+3$ e $4k+1$.

Agora temos $\bigg(\dfrac{-p}{r}\bigg)=\bigg(\dfrac{r}{p}\bigg)$ se e só se $\bigg(\dfrac{-p}{r}\bigg)\bigg(\dfrac{r}{p}\bigg)=1$; por tanto se xuntamos todo deberíamos obter o valor $1$:

$$\begin{equation} \begin{aligned} \bigg(\dfrac{-p}{r}\bigg)\bigg(\dfrac{r}{p}\bigg)&=\bigg(\dfrac{-1}{r}\bigg)\bigg(\dfrac{p}{r}\bigg)\bigg(\dfrac{r}{p}\bigg) \\ &=\bigg(\dfrac{-1}{r}\bigg)(-1)^{\frac{4k+3-1}{2}\frac{r-1}{2}} \\ &=\bigg(\dfrac{-1}{r}\bigg)(-1)^{\frac{r-1}{2}} \\ &= \begin{cases} 1\cdot 1 = 1 & \text{se $r=4k+1$},\\ (-1)\cdot (-1) = 1 & \text{se $r=4k+3$}. \end{cases} \end{aligned} \end{equation} $$ Que era o que queríamos demostrar, para ter a fórmula cos símbolos de Kronecker como residuos e non residuos.

Agora se chamamos $S_N(p)$ á suma dos non residuos e, igual que antes, $S_Q(p)$ á suma dos residuos, a fórmula de $h(-p)$ fica como

$h(-p) = -\dfrac{1}{p} (S_Q(p) - S_N(p))$

pois na fórmula (3) para $p=4k+3$ temos $\sum_{r=1}^{|d|-1} \big(\frac{d}{r}\big)r = \sum_{r=1}^{p-1} \big(\frac{r}{p}\big)r= S_Q(p) - S_N(p).$

Así podemos escribir como $- p \cdot h(-p) = S_Q(p) - S_N(p)$ e tamén temos que $\dfrac{p(p-1)}{2}= S_Q(p) + S_N(p) $.

Sumando ambas as dúas:

$$\begin{equation} \begin{aligned} - p \cdot h(-p)+ \dfrac{p(p-1)}{2}&= 2S_Q(p)\\ - h(-p)+ \dfrac{(p-1)}{2}&= \dfrac{2S_Q(p)}{p}\\ - h(-p)+ \dfrac{(4k+3-1)}{2}&= \dfrac{2S_Q(p)}{p}\\ (2k+1) - h(-p) &= \dfrac{2S_Q(p)}{p}\\ h(-p) &= (2k+1) - \dfrac{2S_Q(p)}{p}\\ \end{aligned} \end{equation} $$

Fin da proba

Con esta proba temos a ecuación $(2)$ e simplemente despexando $S_Q(p)$ temos a ecuación $(1)$.

Atención. Se se queren investigar estas fórmulas para outros números e non saen as contas hai que ter en conta que o discriminante $d$ debe ser fundamental que ás veces pode ser $4p$, por exemplo para $p=-5$ temos $d=-20$ e $h(-p)=2$ que sae da diferenza dos símbolos de Kronecker para $d=20$ que dá $40/20=2$. (En wolframalpha podemos ver Table[KroneckerSymbol[-20,n],(n, 19])).

Algunhas notas

Símbolos de Kronecker, Jacobi e Legendre

O símbolo de Legendre é unha función multiplicativa con valores $\{1, -1, 0\}$ que é un carácter cadrático módulo un número primo impar $p$. O seu valor para un residuo cadrático (non cero) módulo $p$ vale $1$ e para un residuo non cadrático (un ''non residuo'') vale $-1$. O seu valor para cero é $0$.

O símbolo de Jacobi é unha xeneralización para calquera número impar e o símbolo de Kronecker é unha xeneralización para calquera número enteiro.

Por exemplo para $n=7$ os símbolo de Legendre serían $\bigg(\dfrac{1}{7}\bigg)=1, \bigg(\dfrac{2}{7}\bigg)=1, \bigg(\dfrac{3}{7}\bigg)=-1, \bigg(\dfrac{4}{7}\bigg)=1, \bigg(\dfrac{5}{7}\bigg)=-1, \bigg(\dfrac{6}{7}\bigg)=1, \bigg(\dfrac{7}{7}\bigg)=0$, e resultaría cíclico. Así $2$ é residuo cadrático módulo $7$ porque existe un número que elevado ao cadrado ten como residuo o $2$ con módulo $7$, isto é $3^2=9\equiv 2 \pmod{7}$. A representación en forma de fracción do símbolo pode ser confusa pero é a máis usada, tamén se podía representar $(2|7)=1$ e outras formas.

Como se viu na proba para o caso de primo $p=4k+3$ temos que o símbolo de Kronecker de $(-p|n)$ coincide co de Legendre de $(p|n)$, unha sorte de coincidencia que se consegue dando a volta e negando o caso habitual que sería o residuo dun número $n$ módulo un primo $p$, $(n|p)$.

Número de clase

Vou traducir directamente do documento de Mohammad Behzad Kang, MAT 7410 (Advanced Algebra II). The Class Number.

Definición 1 . Un corpo numérico (ou corpo numérico alxébrico) $F$ é unha extensión finita do corpo $Q$. Como tal, $F$ pódese ver como un espazo vectorial de dimensión finita sobre $Q$, con grao finito $[F : Q]$ sobre $Q$.

Se $F$ ten grao $2$ sobre $Q$, $F$ chámase corpo cadrático. Exemplos de corpos cadráticos son $Q(\sqrt{7}),Q(\sqrt{8})=Q(\sqrt{2}), Q(ω) = Q(\sqrt{−3})$, onde $ω$ é unha raíz primitiva cúbica da unidade, e $Q(\sqrt{−5})$. Todo corpo cadrático pode se escribir da forma $Q(d)$, onde $d \ne 0, 1$ é un enteiro libre de cadrados. Se $d \lt 0, Q(\sqrt{d})$ chámase corpo cadrático imaxinario, e se $d \gt 0, Q(\sqrt{d})$ chámase corpo cadrático real.

Se $F$ ten grao $3$ sobre $Q, F$ sería un corpo cúbico. Polo teorema do elemento primitivo, calquera corpo cúbico pode ser escrito da forma $Q(\mathfrak{a})$ para algún $\mathfrak{a} \in F$ tal que o polinomio mínimo de $\mathfrak{a}$ sobre $Q$ ten grao $3$. Por examplo $Q(\sqrt[3]{2})$ e $Q(\sqrt[3]{5})$.

Máis xeralmente, se $f(x)$ é un polinomio irredutíbel de grao $n$ sobre $Q$, daquela $F = Q[x]/(f(x))$ é un corpo numérico $n$ sobre $Q$. Polo teorema do elemento primitivo, $F$ pódese escribir da forma $Q(\mathfrak{a})$ para algún $\mathfrak{a} \in F$ tal que o polinomio mínimo de $\mathfrak{a}$ ten grao $n$ sobre $Q$.

Definición 2. O anel de enteiros $\mathcal{O}_K$ dun corpo numérico $K$ é o subanel de $K$ que consiste en enteiros alxébricos en $K$. É dicir, $\mathcal{O}_K$ é o conxunto de elementos $\alpha \in K$ tal que son unha raíz dun polinomio mónico en $\mathbb{Z}[x]$. Como tal, $\alpha \in K$ pertencerá a $\mathcal{O}_K$ se o seu polinomio mónico mínimo sobre $\mathbb{Q}$ está en $\mathbb{Z}[x]$. Estes elementos tamén se chaman elementos enteiros de $K$ sobre $\mathbb{Z}$, formando o peche de enteiros de $\mathbb{Z}$ en $K$, que contén a $\mathbb{Z}$ como un subanel. $\mathcal{O}_K$ pode verse como un módulo $\mathbb{Z}$ xerado infinitamente cunha base de enteiros $b_1; b_2; \ldots; b_n \in \mathcal{O}_K$ tal que calquera elemento en $\mathcal{O}_K$ pode escribirse como unha combinación linear de elementos de base con coeficientes en $\mathbb{Z}$.

Definición 3: Número de clase . O grupo de clases (a miúdo chamado grupo de clases de ideais para distinguilo de grupo de clases de formas) dun corpo numérico $K$ (ou de $\mathcal{O}_K$) é o grupo cociente $Cl_K$ (ou $Cl_{\mathcal{O}_K}$ ou $Cl(K)$) dado por $Cl_K$ = (ideais fraccionarios de $\mathcal{O}_K$)/(ideais fraccionarios principais de $\mathcal{O}_K$). A orde do grupo de clases chámase número de clase de K. ([12], Definición 12.9)

É importante ter en conta que o número de clase dun corpo numérico K é sempre finito. Os números de clase estúdanse normalmente no contexto dun corpo numérico, que é o noso foco principal. No entanto, pódese considerar o número de clase dun dominio xeral de Dedekind. .

Bibliografía

Steven Finch, Class Number Theory

Mohammad Behzad Kang, MAT 7410 (Advanced Algebra II). The Class Number

[12] Kimball Martin. Prime Ideals.

Timur Akman-Duffy THE CLASS NUMBER THEOREM

Class Number (MathWorld)

Residuos cadráticos (Wikipedia)

símbolo de Legendre

Wolframalpha