mércores, 23 de novembro de 2022

Un resultado sobre arcocotanxentes

Non imos dar un resultado sobre arcotanxentes, vai ser sobre arcoCOtanxentes. Se liches mal e pensabas que trataría sobre as insulsas arcotanxentes, podes abandonar este artigo.

As dúas anteriores entradas deste blogue ([1] e [2]) estiveron adicadas ofrecer solucións do seguinte problema recollido do libro Circo Matemático (Alianza Editorial) de Martin Gardner:

Tres cadrados. Demostra que α é a suma dos ángulos β e γ

A última de todas elas facía uso dun concepto matemático moi en desuso, o arcocotanxente. En concreto utilizaba a seguinte fórmula: arccot1+arccot2+arccot3=90
A definición das razóns trigonométricas seno, coseno e tanxente é moi clara. O mesmo podemos dicir das correspondentes razóns inversas cosecante, secante e cotanxente. De aí que as súas funcións inversas sexan, nun principio, conceptos da mesma dificultade: arcoseno, arcocoseno, arcotanxente, arcocosecante, arcosecante e arcocotanxente. Porén, como as razóns inversas só son iso, razóns inversas, apenas ten sentido o traballo coas mesmas. Isto leva que que as funcións inversas das razóns inversas fiquen marxinadas. Pero remexendo no problema dos tres cadrados achei un resultado no que si resulta natural o uso do arcocotanxente. Ademais o resultado realmente fermoso.
Vou reproducir un artigo de Charles W. Trigg aparecido no ano 1973 na revista The Fibonacci Quaterly porque, efectivamente, o resultado sobre arcocotanxentes é un resultado sobre a sucesión de Fibonacci. 
Para comezar temos que recordar unha propiedade moi coñecida polos afeccionados a esta sucesión, a identidade de Cassini. 
Identidade de Cassini. Fk+1FkFk2=(1)k
Non é complicado atopar na rede algunha dedución desta fórmula, como a seguinte, debida a Donald Knut:Fk+1Fk1Fk2=det(1110)k=(det(1110))k=(1)k

Para k=2n+1 a identidade de Cassini será: F2n+2F2nF2n+12=1 Cambiando de signo obtemos outra fórmula F2n+12F2n+2F2n=1
Que usaremos para calcular a seguinte expresión:F2n+1F2n+2F2nF2n+3=F2n+1(F2n+1+F2n)F2n(F2n+2+F2n+1)=F2n+12+F2n+1F2nF2nF2n+2F2nF2n1=F2n+12F2nF2n1=1
Temos pois que:F2n+1F2n+2F2nF2n+3=1
Aplicando a propiedade fundamental de formación da sucesión de Fibonacci a F2n+3 (F2n+3=F2n+2+F2n+1 ) e sumando F2n2:

F2n+1F2n+2F2n(F2n+2+F2n+1)+F2n2=F2n2+1(F2n+1F2n)(F2n+2F2n)=F2n2+1 Consideremos o seguinte esquema no que o punto Q está a unha distancia F2n de N. R dista F2n+1 unidades de N e R dista F2n+2 de N. Aplicando a última fórmula deducida:

QPMP=F2n+1F2nF2n2+1=F2n2+1F2n+2F2n=MPRP
Onde calculamos MP aplicando o teorema de Pitágoras ao triángulo rectángulo MNP
Os triángulos RPM e QPN son semellantes xa que os lados que determinan o ángulo en P son proporcionais. Entón o ángulo coloreado no vértice M, QMP=γ e, como xa temos visto anteriormente, isto significa que α=β+γ, ou
arccotF2n=arccotF2n+1+arccotF2n+2
Lembremos a sucesión: F0F1F2F3F4F5F6F7F8...01123581321...
De aí que poidamos facer un desenvolvemento telescópico da seguinte suma:
arccot1=arccot2+arccot3=arccot2+arccot5+arccot8=....=i=1arccotF2i+1

mércores, 16 de novembro de 2022

Tres cadrados, moitas solucións.2

Na anterior entrada presentaba este problema que aparecía no libro Circo matemático (Alianza Editorial) de Martin Gardner.

Tres cadrados. Demostra que α é a suma dos ángulos β e γ


Alí xa indicaba  que α=45, polo que o problema é equivalente a demostrar que α+β+γ=90. Tamén daba cinco solucións ao mesmo. Continuamos (e rematamos) a serie de solucións

6. Sen palabras
Quizais esta sexa a demostración máis simple

7. Números complexos
Despois da demostración máis simple, a máis complexa.
Os ángulos α, β e γ son os argumentos dos números complexos 1+i, 2+i e 3+i:

1+ i=r1eα1+2i=r2eβ1+3i=r3eγ
(1+i)(1+2i)(1+3i)=r1r2r3eα+β+γ
α+β+γ=arg[(1+i)(2+i)(3+i)]=arg(10i)=90

8. Ángulo inscrito
Tanto este resultado como o seguinte recollinos dese país das marabillas que é Cut the Knot. Como se verá, dúas pedras preciosas.

Por construción o ángulo ∠QTR é igual ao ángulo ∠RPS.
∠RPS é un ángulo inscrito na circunferencia que abrangue o mesmo arco que ∠RQS, polo que son iguais. Xa na solución 5 a este mesmo problema vimos que α é a suma de β e γ por ser exterior ao triángulo QRS.

9. Circunferencia inscrita nun cadrado
Isto é unha adaptación de Cut of de Knot

Sobre unha circunferencia de raio 5 trazamos todos os segmentos que se poden ver na imaxe. Consideremos o triángulo isóscele de ángulos 2γ, θ e θ. Como a súa suma é de 180º debe verificarse que θ=90γ. De aí que as denominacións dos ángulos γ, 2γ, β e 2β sexan coherentes. Nótese que continuamos coa mesma denominación para γ e β que nos apartados anteriores.
Como 2γ+2β=90 tamén se verifica a igualdade que buscamos: γ+2β=45

10. As arcotanxentes
Foi esta solución a que me moveu a escribir estas entradas no blogue. Nalgunha outra ocasión xa presentara esta atractiva fórmula ([1], [2])protagonizada por arcotanxentes, de apariencia completamente inútil. 
arctan1+arctan2+arctan3=180
Está claro que arctan1=90α, arctan2=90β e que arctan3=90γ de aí que
90α+90β+90.γ=180α=90α=β+γ

11, As arcocotanxentes
Teño que confesar que esta solución é esencialmente igual á anterior, pero apetecíame introducir un este termo practicamente desaparecido da linguaxe matemática: arcocotanxente. Veremos que non é a derradeira vez que o utilice pois a iso estará adicada a seguinte entrada deste blogue.

α=arctan(a)90α=arccot(a) polo tanto arctan(a)=90arccot(a)
Recollo outra vez a atractiva fórmula do apartado anterior 
arctan1+arctan2+arctan3=180
E escríboa en función de arcocotanxentes para obter unha nova e non menos atractiva fórmula:
(90arccot1)+(90arccot2)+(90arccot3)=180arccot1+arccot2+arccot3=90
Pero resulta que arcotan1=α, arcotan2=β e arcotan3=γ, o que significa que α+β+γ=90, que era o que queriamos demostrar.

luns, 14 de novembro de 2022

Tres cadrados, moitas solucións.1

Martin Gardner, no seu libro Circo matemático (Alianza Editorial) preséntanos o seguinte problema que lle chegou por carta indicando que llo propuxeran ao remitente en 5º de Primaria nunha escola de Moscú.

Tres cadrados. Demostra que α é a suma dos ángulos β e γ


Gardner non se limita a ofrecernos o problema e a súa solución, senón que ofrece referencias interesantes e cargadas de información sobre todo o que escribe. Entre elas comenta que nun artigo da revista Journal of Recreational Mathematics chegaron a recompilarse 54 solucións deste problema. Non sei cales eran esas solucións. Con todo vou intentar ofrecer unha pequena colección delas, algunha realmente sorprendente. Invito ao eventual lector que intente abordar o problema antes de ir directamente ao listado de solucións pois estamos diante dunha cuestión que nos ofrece moitas vantaxes. É simple, facilmente tratable e permite que enchamos páxinas de debuxos bos de trazas.
Antes de nada, unha pequena anotación. Está claro que α=45, polo que o problema é equivalente a demostrar que α+β+γ=90

1. Solución trigonométrica
Martin Gardner pedía que se resolvese o problema usando só xeometría moi elemental, sen facer uso da trigonometría. Eu non lle fixen caso pois a primeira solución que me veu á cabeza foi a seguinte.
tan(β+γ)=tanβ+tanγ1tanβtanγ=12+1311213=1=tanα
Como os tres ángulos son agudos tamén se verificará que α=β+γ
Aquí aplicouse a fórmula da tanxente dunha suma. Unha alternativa sería usar a do seno ou a do coseno dunha suma. Así teriamos outras dúas novas solucións.

2. Solución de Gardner.
β=β por seren ángulos homólogos de triángulos semellantes. A suma β+γ   é 45, a medida do ángulo α

3. Un triángulo isóscele
Construíndo un triángulo isóscele podemos ver inmediatamente que α+β+γ=90
4. Un xiro
Se xiramos o esquema inicial un ángulo β=|beta no sentido antihorario arredor do vértice superior O, podemos observar nese vértice como os tres ángulos suman 90


5. Ángulo exterior dun triángulo
O triángulo OPS é semellante a OTU. É evidente que γ=γ
α é o ángulo exterior do triángulo OQR, de aí que α=β+γ=β+γ

Como esta entrada xa está resultando o suficientemente longa, vou deixar para outra as solucións que me pareceron máis atractivas.

xoves, 3 de novembro de 2022

Catro resultados elegantes

Noutra ocasión troxéramos por este espazo unha fórmula que non dubidaría en cualificar de elegante:

Resultado 1. arctan1+arctan2+arctan3=180

A súa demostración déixanos sen palabras:

Este resultado pode promovernos unha atractiva sospeita. Como os ángulos suman 180º, quizais tamén se verifique que

Resultado 2. Existe un triángulo con ángulos que teñen tanxentes 1, 2 e 3

Bastará con amosalo

E quizais engadir unha pequena aclaración: tanβ=tan(α+γ)=tanα+tanγ1tanαtanγ=1+131113=2

Como veremos, este xentil triángulo non é un triángulo máis. Ten un rasgo distintivo que destacaron nun enunciado dun problema da LXV Olimpíada Matemática de Moscú no 2002. Recollémolo do libro La matemática elegante (URSS 2005) nesta versión:

Resultado 3. Se as tanxentes dos ángulos dun triángulo son números naturais, entón serán iguais a 1, 2 e 3.

Xa sabemos que esta afirmación ten sentido porque acabamos de ver un triángulo con ángulos de tanxentes 1, 2 e 3. Quédanos por verificar a súa unicidade. Partiremos de que as tanxentes dos ángulos α, β e γ son os números naturais a, b e c. Como 180γ=α+β

tan(180γ)=tan(α+β)=tanα+tanβ1tanαtanβ=a+b1ab=c

De aí que a+b+c=abc

Curiosamente o resultado 3, de apariencia estritamente trigonométrica, é equivalente ao seguinte, eminentemente aritmético:

Resultado 4. Se a suma de tres naturais coincide co seu produto, serán o 1, o 2 e o 3.

Sen perda de xeneralidade consideremos que abc

Se a=1: 1+b+c=bc

1+b=bcc=c(b1)c(b+1) como cb necesariamente c=b+1. Daquela b1=1, polo que b=2 e c=3.

Consideremos agora o caso de que a2. Entón b2 

Como a+b+cabc4c temos que a+b3c

Como c+ca+b3c temos que 2c3c entón 1c, o que é imposible pois ca2

Xa que logo concluímos que só hai unha posibilidade, a de que a=1, b=2 e c=3.